het liefdesnest

Ze heeft er lang over nagedacht waar het nou aan kan liggen. Waar die pijn, die ze van binnen heeft, toch vandaan komt. Ze voelt het medelijden van de mensen met wie ze praat. Ze ziet hen weliswaar glimlachen, maar tegelijkertijd bespeurt ze een meewarige blik in hun ogen. “Ach, die zal wel niet zoveel liefde van haar moeder hebben gekregen”, zullen ze waarschijnlijk zeggen. Of: “ze heeft vast al jaren geen contact meer met haar vader. Vind je het gek dat ze mensenschuw is geworden?!”

Ze weet dat veel mensen zo over haar denken, maar ze laat zich niet van haar stuk brengen. Want ergens, ver weg van de andere mensen, leeft ze in haar eigen gelukkige wereld. Daar kan ze stiekem dromen van betere tijden. En daar kan ze hopen op het moment dat die ene man langs zal komen.

Soms denkt ze nog wel eens terug aan de tijd dat het allemaal wat beter met haar ging. Maar ja, ze was altijd al blind geweest voor de liefde. Ze keek toe hoe haar vrienden zich één voor één in nieuwe liefdesavonturen stortten, terwijl zij alleen achterbleef. En ook al zag ze de meeste relaties al weer snel stranden, zij werd er steeds ongelukkiger van.

Als ze daaraan terugdenkt, begint ze weer te twijfelen. Dan droomt ze weer van die ene man, die hopelijk ooit langs zal komen. Een man die haar mee kan nemen en met wie ze haar diepste gevoelens kan delen. Het liefste wil ze weg van deze wereld, als een ruimtevaarder die regelmatig even op-en-neer kan vliegen naar de maan. Zolang haar astronaut haar maar zo ver mogelijk hier vandaan haalt, ver weg van dit saaie bestaan.

1 JELLE CLEYMANS - NAAKT DOE IK DE AFWAS

2 JAN PUIMEGE - ZOMAAR

3 MARCO BORSATO - ZIJ

4 ROD STEWART - SAILING

5 ROCH VOISINE - HELENE

6 ZJEF VANUYTSEL - ZOTTE MORGEN

7 GERARD DE VRIES - HET SPEL KAARTEN

8 ELIZA DOOLITTLE - ROLLERBLADES

9 ROB DE NIJS - ZONDAG

10 ABBA - SOS

11 DAVE BERRY - THIS STRANGE EFFECT

12 CLOUSEAU - HIER BIJ JOU

13 BENNY NEYMAN - JE HOEFT ME NIET TE ZEGGEN HOE IK LEVEN MOET

14 MAMAS & THE PAPAS - CALIFORNIA DREAMING

15 BARRY WHITE - NEVER GONNA GIVE YOU UP

Ik had geen andere keuze toen ik jou voor het eerst zag. Vooral niet toen je me vertelde dat je me érg leuk vond. Je zei dat niet één keer, maar steeds opnieuw.

Ik smolt direct als sneeuw voor de zon en ging helemaal voor de bijl.

Maar ja, wat wil je ook?! Jij behandelt me alsof ik een soort sprookjesprins ben. En dat ben ik gewoon niet gewend, weet je. Ook de simpele dingen niet, bijvoorbeeld als je aan me vraagt hoe mijn dag is geweest. Zulke kleine dingen heeft niemand ooit eerder aan me gevraagd.

Jij hebt me met jouw liefde helemaal in je macht. En daar moet je best wat lef voor hebben, hoor! Want ik ben bepaald niet altijd de gemakkelijkste, daar zul je nog wel achterkomen. Maar jij bent nou eenmaal een beetje ongewoon, dus dit zul je ook wel aan kunnen. Ik wil je In ieder geval alvast bedanken voor het geduld dat je met me hebt.

Reken maar dat je me al lang hebt veroverd, ondanks mijn grote ego. En dat was eerder nog niemand gelukt. Kijk maar niet gek op als ik binnenkort definitief voor je val, jij bent waarschijnlijk zelf degene die me dat laatste duwtje zal geven.

Oké, eigenlijk zou ik heel nuchter en koel moeten zijn als ik in jouw buurt ben. Maar dat ben ik nu wel genoeg geweest in mijn leven. Ik wil me ook wel eens compleet in iemand verliezen. In iemand als jij, bijvoorbeeld. Iemand die goed kan luisteren en die méér is dan alleen maar een maatje. Iemand die er nog een schepje bovenop kan doen.

En dat is precies wat jij doet. Dus kijk niet raar op als ik voor je val, het is jouw eigen schuld! Had je me dat laatste duwtje maar niet moeten geven.

Een stoere kerel op z’n Harley remt af en komt vlak voor je tot stilstand. Hij zet het ronkende gevaarte op de standaard en leunt achterover.

Terwijl hij je een vettige hand vol met littekens toesteekt, zegt hij met een brede grijns: "Hey, kerel! Alles goed? Waar moet je heen?"

Je deinst wat achteruit door zijn enorme gestalte, maar toch schud je hem de hand. Je krijgt zo’n typisch Californische handdruk van hem. Eén waarbij je vingers bijna worden gebroken. Terwijl je vergaat van de pijn, wil je blijven lachen en niet laten merken dat je bang voor ‘m bent. Nog voor je iets hebt kunnen zeggen, start hij z’n motor weer. "Prettige dag nog, hè!", roept hij nog als hij weer wegscheurt op z’n Harley, terwijl jij verbaasd achterblijft.

Even later komt er een auto aan gereden. Achter het stuur zit een huisvrouw. Ze komt uit zo’n keurige Vinex-wijk, dat zie je meteen. Haar man staat waarschijnlijk weer ergens op de golfbaan, waar hij het spel keurig volgens de regels speelt. Net als in het echte leven. Zijn vrouw wil wel eens wat anders en daarom staat ze nu op het punt om jou op te pikken.

Als je even later naast haar in de auto zit, ruik je sterke drank en sigaretten in haar adem. Maar wat maakt het uit?! Je hebt zojuist weer een flinke vis aan de haak geslagen, denk je bij jezelf. Je gaat met haar mee, ook al weet je dat je rechtstreeks je ondergang tegemoet rijdt. Ze zal je helemaal inpalmen. Als zij zegt: "Spring!", dan spring je, ook al sta je voor een diepe afgrond. Maar je zál het doen, want zij heeft je in haar macht.

Die beelden krijg je in je hoofd als je naast haar in de auto zit. Plotseling kom je weer bij je positieven en nog nét op tijd roep je dat je uit wilt stappen. Die autorit heeft al veel te lang geduurd. Met een teleurgesteld "Tot ziens" zet ze je af. "Net op tijd!", denk je bij jezelf. Zo zie je maar: je maakt heel wat mee als je staat te liften…

Net als iedereen heb jij vast ook wel eens van die momenten dat je het even niet meer ziet zitten en je wereld eigenlijk niet veel meer is dan een lange donkere tunnel.

Als jij zo’n moment hebt, mag ik dan het lichtpuntje in jouw duisternis zijn?

En als je verdriet hebt of je weet het even niet meer, dan mag je altijd in mijn armen uithuilen. Ik zal er altijd voor je zijn om je te troosten. Jij hebt waarschijnlijk ook wel eens van die momenten dat je het liefste even rustig wilt praten, terwijl je eigenlijk niemand hebt om je diepste geheimen mee te delen. In dat soort situaties kun je altijd bij me terecht.

Want wat er ook gebeurt, ik ben er voor je. Altijd! Je moet me geloven als ik je vertel dat onze liefde voor eeuwig zal duren. Jouw hele leven lang zal ik er zijn om je nieuwe energie te geven als je dat nodig hebt.

En of mij dat moeite kost? Wat denk je zelf? Zolang jij in me gelooft, geeft jouw liefde mij alle energie die ik nodig heb. Echt, zo simpel is het! Het enige dat ik van jou vraag is dat je een beetje vertrouwen in me hebt.

Gisteren liep ik iemand tegen het lijf die me een oude wijsheid vertelde: "Als je nou weer eens een relatie ziet mislukken, trek het je dan niet al te veel aan. Doe net alsof het je niks kan schelen!", luidde de boodschap.

Maar ja, die kerel had makkelijk praten. Ik heb me in ieder geval niet door hem laten overtuigen. Je kunt wel onverschillig doen als er weer eens een liefde op de klippen is gelopen, maar voor mij helpt dat niet.

Ik ben nou eenmaal zo’n sukkel die altijd op zoek blijft naar de ware. En als ik die voor de zoveelste keer weer eens niet blijk te hebben gevonden, ga ik zielig in een hoekje zitten om mijn gebroken hart te repareren. Een toneelstukje opvoeren kan ik niet.

Weet je, soms zou ik niets liever willen dan dat de ware liefde ineens voor mijn deur staat. Zomaar, vanuit het niets staat er dan een vrouw voor m’n neus die er helemaal klaar voor is. Ze pakt me meteen bij de hand en haalt me weg uit dat saaie leven dat ik nu leid. Maar nee hoor, het blijft voorlopig een ‘one man show’ bij mij thuis. Je hoeft daar nooit te zoeken naar een stoel, want ze zijn toch allemaal niet bezet. Net als ikzelf.

In het theater dat 'het leven' heet ben ik de enige bezoeker. Sterker nog, ik ben ook de enige acteur. Hopelijk komt er ooit eens iemand kijken naar mijn toneelstuk. De toegang is gratis. Tot die tijd moet ik mijn leven alleen doorbrengen en voel ik me dus regelmatig simpelweg eenzaam. Tsja, in je eentje is het leven gewoon minder leuk dan met z’n tweeën.

Sluit je ogen eens en denk maar aan een plaats hier ver vandaan. Het is er koud en als je toch besluit om naar buiten te gaan, strand je al binnen een paar meter.

Door de enorme hoeveelheid sneeuw die er gevallen is zijn de wegen onbegaanbaar en kom je niet ver. Maar gelukkig zitten wij samen binnen. We hebben de open haard aangestoken en kijken naar het vuur. Ondertussen praten we honderduit en zo leren we elkaar steeds beter kennen.

Als je weer eens zoveel zorgen hebt dat je er hoofdpijn van krijgt, of als de wereld weer één grote puinhoop lijkt, doe dan maar gewoon je ogen dicht en denk aan wat ik je net vertelde. Net zo lang tot onze plek weer in je gedachten zit. Op die geheime plaats verdwijnen alle problemen namelijk als sneeuw voor de zon.

Dan is het net of je op een stoel zit, die ik in de rondte draai. Je voelt je langzaam duizelig worden, maar tegelijkertijd voel je je daardoor steeds lichter en vrijer en uiteindelijk plof je met een opgelucht gevoel naast me op bed. Dus sluit je ogen maar en zing zacht een liedje voor me. Op die momenten zijn er even geen zorgen of problemen meer in je leven.

Ze hadden hem nog zó gezegd dat-ie z’n gezicht hier niet meer moest laten zien. "Het is beter dat je voorlopig even onderduikt!", hadden ze hem verteld.

Dat hoefden ze hem geen twee keer te zeggen. Door het vuur in hun ogen was de boodschap meteen duidelijk.

En dus is hij nu op de vlucht, voordat het zo meteen te laat is. "Tsja, dan moet ik de komende weken maar even niet de stoere kerel uithangen!", had hij bij zichzelf gedacht. Maar ondertussen zou hij die stoere jongen best weer willen zijn. Zo is zijn karakter nou eenmaal. Diep van binnen wil hij niets liever dan meedoen met de echt zware jongens.

Toch is het beter om nu even bij die kerels uit de buurt te blijven, want hij weet dat ze naar hem op zoek zijn. "De grond wordt me te heet onder m’n voeten, dus mij zul je hier even niet zien", had hij tegen zijn geliefde gezegd. Ook al vindt hij vluchten eigenlijk maar laf en zou het stoerder zijn om te blijven, op dit moment kan hij niet anders. "Als ik dit later nog wil kunnen navertellen, moet ik er nu vandoor!", zei hij en voegde de daad bij het woord.

Maar ja, je wilt je natuurlijk niet van je zwakste kant laten zien. Je moet laten merken dat je nergens bang voor bent, en zeker niet voor je vijanden. Alleen is het deze keer geen tikkertje dat hij speelt, maar een spel van leven en dood. Ze zullen net zolang achter hem aan zitten tot ze hem hebben ingehaald en hij weet maar al te goed wat hem dan te wachten staat.

Niemand wil per slot van rekening het onderspit delven en dus heeft hij er het beste aan gedaan om inderdaad zo snel mogelijk te verdwijnen!

Ik zou nooit van mijn leven tegen je kunnen liegen. Sterker nog, ik kan sowieso niets doen dat jou zou kunnen kwetsen.

Daarom zal ik je nooit in de steek laten en wil ik er altijd voor je zijn, waar en wanneer je me maar nodig hebt. Weet je, elke keer als jij weer zo’n donkere en sombere nacht doormaakt, zou ik het liefste de zon vanuit de hemel naar beneden halen, zodat die donkere nacht wat lichter wordt. Op mij kun je dus je hele leven bouwen.

Sommige mensen verklaren me voor gek door dit soort dingen. Maar als ik al gek ben, dan ben ik vooral gek op jou!

Kijk mij eens recht in m’n ogen?! Als je goed kijkt zul je zien dat ik blind ben. Blind van liefde voor jou. Het liefste zou ik vandaag nog met een ladder de hemel in klimmen en alle sterren voor je plukken. Bij elke ster mag jij een wens doen en op die manier zullen al je wensen uitkomen. Zelfs als je bijvoorbeeld een reis naar de maan wilt maken, is me dat niet te gek. Als jij het wilt, regel ik het voor je. Ik zal ervoor zorgen dat je hele leven één groot paradijs is. Het enige dat je daarvoor hoeft te doen is me vertrouwen en een beetje van me houden.

Sommige mensen vinden mij niet veel meer dan een slaaf, die alleen maar doet wat een ander zegt, maar dat kan me niets schelen. Ik zou gerust mijn ziel aan de duivel verkopen of door een enorme vuurzee lopen, als jij vindt dat ik dat moet doen. En ik zou zelfs voor je liegen, als dat nodig is, en dat is de waarheid.

Ik liep haar vandaag zomaar tegen het lijf, op één of ander feest. Daar stond ze, met een glas wijn in haar hand.

Ze leek me wel wat, maar net toen ik een gesprek wilde aanknopen merkte ik dat ze op iemand stond te wachten. Je weet wel, op zo’n nietsnut van een vent waar ze blijkbaar helemaal weg van was.

Later ging ik naar een apotheek in de hipste wijk van Londen. Ik had wat dingen nodig voor een vriend, dus ik sloot netjes aan in de rij voor de toonbank. Precies op dat moment werd ik op m’n rug getikt door Mister Jimmy, misschien wel de bekendste zwerver in de buurt. Af en toe maakt hij een praatje met de buurtbewoners. Hij zag er niet al te best uit. Ik had een beetje met hem te doen, dus ik nam hem mee om samen iets te gaan drinken.

Toen ik hem vertelde over die aardige dame van vanmiddag, moest hij alleen maar lachen. Het enige dat hij zei was: "Je bent passé!" Ik knikte en moest hem wel gelijk geven.

Ik moet nu weer denken aan die vrouw van vanmiddag. Met aan haar hand een sukkel die zich maar al te graag door haar laat meeslepen. Ze was bedreven in het vernederen van mannen, dat kon je zo wel zien. Maar ja, om dan met zó’n sukkel aan je hand te lopen?!

Dus ook voor haar geldt: je krijgt niet altijd wat je het liefst zou willen hebben. Maar toch moet je het blijven proberen. Want wie weet vind je ooit toch dat felbegeerde geluk.

Hij werd als luchtmachtpiloot in Thailand gestationeerd en leidde daar met zijn vrouw een rustig leven. Alleen in het weekend hoefde hij te vliegen.

Maar de tijd veranderde en hij ook. Eerst was hij alleen wat stiller dan vroeger, maar later werd hij ook wat zwaarmoedig. Zijn vrouw stond er nauwelijks bij stil, totdat dat ene telefoontje kwam.

Nog diezelfde avond moest hij hals over kop naar de basis. Hij mocht er weinig over zeggen, maar liet haar nog wel weten dat ze zich nergens zorgen over hoefde te maken. "Morgenavond ben ik weer thuis", was het enige dat hij losliet. Het was immers maar een klein klusje ergens boven Cambodja.

Maar het duurde langer dan hij had beloofd. Zijn vrouw lag de nachten erna alleen in bed te piekeren, vooral over wat ze hadden gehad met elkaar. Ze zag in gedachten weer zijn vriendelijke gezicht en zijn lieve lach, maar hij bleef verder onbereikbaar voor haar.

Ondertussen was er aan de andere kant van de grens veel meer aan de hand. Een meisje zag aan haar geliefde dat hij steeds droeviger begon te kijken en dat hij soms in zijn slaap lag te huilen, alsof hij iemand miste. Maar ze kende zijn geheim niet, omdat hij er nooit wat over vertelde. Alleen hij wist wat het geheim van Cambodja was.

Er is inmiddels een aantal jaar verstreken. Die vrouw heeft nooit meer iets van haar luchtmachtpiloot vernomen. Haar grote liefde is nog altijd spoorloos. De jaren zijn voorbij gevlogen zonder enig teken van leven. Eén ding is zeker: ze zal hem nooit meer zien. Maar is hij nu vermist of ondergedoken, daar in Cambodja?

De laatste tijd doe ik eigenlijk niet zo gek veel meer. Af en toe ga ik even de deur uit, een frisse neus halen. Maar een half uur later ben ik alweer thuis en plof ik weer neer op de bank.

De rest van de dag zit ik me maar een beetje te vervelen. Daardoor ben ik ’s avonds niet eens moe. Als ik naar bed ga, lig ik vaak uren wakker. Dan steek ik maar weer een sigaret op en probeer in bed een beetje tv te kijken of naar de radio te luisteren. Maar meestal kom ik niets tegen dat me echt interesseert, het gaat altijd maar weer over hetzelfde.

Gisteren dacht ik heel even dat mijn leven zou veranderen, toen dat filmscript waar ik al een tijd op zat te wachten, eindelijk op m’n deurmat plofte. Maar mijn vreugde verdween als sneeuw voor de zon, toen ik het begon te lezen. Ik snap nauwelijks iets van het verhaal, dus ik denk niet dat ik werk zal hebben de komende tijd.

Ach, ik zou alleen maar willen dat jij weer bij me was. Jou kan ik tenminste vertrouwen en wat had je nou eigenlijk te verliezen? Ik zou willen dat je me vannacht stevig vast kon houden. Maar nee, jij moest zo nodig vertrekken naar Amerika.

Ik begrijp niet waarom alles de hele tijd om Amerika draait. Op televisie en in de krant zie je ook niets anders dan nieuws over Amerika en de problemen die ze daar hebben. En ik ben bang dat daar de rest van mijn leven niets aan zal veranderen.

Ik liep haar vandaag zomaar tegen het lijf, op één of ander feest. Daar stond ze, met een glas wijn in haar hand.

Ze leek me wel wat, maar net toen ik een gesprek wilde aanknopen merkte ik dat ze op iemand stond te wachten. Je weet wel, op zo’n nietsnut van een vent waar ze blijkbaar helemaal weg van was.

Later ging ik naar een apotheek in de hipste wijk van Londen. Ik had wat dingen nodig voor een vriend, dus ik sloot netjes aan in de rij voor de toonbank. Precies op dat moment werd ik op m’n rug getikt door Mister Jimmy, misschien wel de bekendste zwerver in de buurt. Af en toe maakt hij een praatje met de buurtbewoners. Hij zag er niet al te best uit. Ik had een beetje met hem te doen, dus ik nam hem mee om samen iets te gaan drinken.

Toen ik hem vertelde over die aardige dame van vanmiddag, moest hij alleen maar lachen. Het enige dat hij zei was: "Je bent passé!" Ik knikte en moest hem wel gelijk geven.

Ik moet nu weer denken aan die vrouw van vanmiddag. Met aan haar hand een sukkel die zich maar al te graag door haar laat meeslepen. Ze was bedreven in het vernederen van mannen, dat kon je zo wel zien. Maar ja, om dan met zó’n sukkel aan je hand te lopen?!

Dus ook voor haar geldt: je krijgt niet altijd wat je het liefst zou willen hebben. Maar toch moet je het blijven proberen. Want wie weet vind je ooit toch dat felbegeerde geluk.

De Mississippi Delta zucht al dagen onder een zinderende hittegolf.

Terwijl de brandende zon langzaam aan de horizon verdwijnt als een grote rode bal, klinkt uit een huis een plaat van blueszanger Jimmy Rodgers. Iemand draait zijn muziek op zo’n ouderwetse koffergrammofoon.

Een moeder danst zacht op het ritme van de muziek, met haar baby op haar arm. Die kleine is geboren om muzikant te worden, dat kun je onmiddellijk zien. Hij zal over een paar jaar het dansen en zingen snel onder de knie krijgen en daar zal hij vervolgens de wereld z’n hele leven lang mee vermaken.

Even verderop, in Memphis, hangt niet alleen de warmte in de lucht, maar ook de muziek. De rock ’n roll staat net op het punt van doorbreken als een jongeman z’n eerste liedjes zingt. Dat moederskindje van toen is een ster geworden, die de harten van alle tienermeiden heeft veroverd. Met 'Love me Tender' doet-ie alle harten smelten. Hij wordt door sommige mensen veracht vanwege zijn soepele heupen, maar de meiden kunnen er maar geen genoeg van krijgen.

Tsja, zo ging dat in die tijd. Vond je ook niet dat het net leek alsof hij al die liedjes speciaal voor jou zong? Zo gevoelig klonk zijn stem.

En toen was alles ineens voorbij. Veel te snel en veel te jong stierf hij, waardoor wij met z’n allen achterbleven met de vraag hoe dat toch kon?! Hij was een soort priester van z’n eigen religie, die hij vervolgens aan de wereld predikte. En na z’n dood zag je overal zijn afbeelding: die onschuldige jongenslach en die lijzige zuidelijke flair, geschilderd op een achtergrond van zacht, zwart fluweel.